ဘေလာ့ေရးျခင္း ေခတၱ ရပ္နားထားပါသည္။  ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၀ စုႏွစ္ပုိင္းမွာ စူပါဟီးရုိးရုပ္ရွင္ေတြ တန္းစီၿပီးထြက္လာတယ္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ စပိုက္ဒါမင္း ရုပ္ရွင္နဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈရ ခဲ့ေတာ့ ေဟာလိ၀ုဒ္တုိ႕ထံုးစံအတုိင္း စူပါဟီးရုိးဇာတ္ကားေတြဆက္တုိက္ထုတ္လုပ္ၾကတယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ခရစ္တုိဖာ နုိလန္က အရင္ေရွ႕က ဘက္မင္းကားေတြနဲ႕မတူတဲ့ Batman Begins ရုိက္ကူးခဲ့ၿပီး အခု 2008 မွာ The Dark Knight ဆုိၿပီး Sequel ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ 2006 မွာလည္း ဘရုိင္ယန္ ဆင္းဂါးက Superman Returns ရုိက္ကူးခဲ့ေသးတယ္။ ဒီႏွစ္ ဆက္ထြက္လာတဲ့ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ကားက The Incredible Hulk နဲ႕ Iron Man ပါ။ The Incredible Hulk ကေတာ့ ၂၀၀၃ ႏွစ္က အန္းလီ ရုိက္ခဲ့တဲ့ Hulk ရဲ႕ အဆက္လုိ႕ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ Iron Man ကေတာ့ ေရွ႕မွာ prequel မရွိခဲ့ပါဘူး။ 

ထြက္သမွ် စူပါဟီးရုိးဇာတ္ကားေတြ အကုန္ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ ၀င္ေငြေတြ အမ်ားႀကီးရတယ္။ IMDB မွာလည္း rating ေကာင္း ေကာင္းေပးထားတာကုိေတြ႕ရတယ္။ ေနာက္ ဇာတ္လမ္းတြဲေတြဆက္ရိုက္တယ္ဆုိတာလည္း ပထမဇာတ္ကား ေအာင္ျမင္သြား လုိ႕ေပါ့။ မႏွစ္ကထြက္ခဲ့တဲ့ Spiderman 3 ကေတာ့ ဒါရုိက္တာေတြ ေလာဘ ႀကီး သြားလုိ႕ ဇာတ္လမ္းက အီလည္လည္နဲ႕ ျပြတ္သိပ္ေနခဲ့တယ္။

က်ေနာ္ အေနနဲ႕ေျပာရရင္ အစက စူပါဟီးရိုးဇာတ္ကားေတြ အရမ္းႏွစ္ၿခိဳက္ေလ့မရွိေပမယ့္ ၾကည့္ၿပီးရင္ ႏွစ္သက္လက္ခံ သြား တာမ်ားတယ္။ စပိုက္ဒါမင္းက စလုိ႕ပဲ။ Hulk ကုိေတာ့ သိပ္မႀကိဳက္ခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ Incredible Hulk ကုိလည္း သိပ္ေမွ်ာ္ လင့္ မထားဘူး။ သူနဲ႕စာရင္ Iron Man ကုိပုိၿပီး ႀကိဳက္မိတယ္။ ဒါေတာင္ Iron Man comic ေတြအရ Iron Man ကုိ လက္ခံမိမယ္လုိ႕ ထင္မထားဘူး။ ဒါေပမယ့္ စၾကည့္ၿပီး မိနစ္ပုိင္းအတြင္း ဇာတ္လမ္းကိုလက္ခံသြားတယ္။ Batman ကုိေတာ့ အႀကိဳက္ ဆံုးပါပဲ။

 တကယ္ေတာ့ ဒီ စူပါဟီးရုိးေတြ ဘယ္လုိျဖစ္လာသလဲဆုိတာ ပရိသတ္ကုိယံုၾကည္လာေအာင္ ျပႏုိင္ဖုိ႕အေရး ႀကီး တယ္လုိ႕ ထင္တယ္။ အဲဒီအပို္င္းကုိ ပရိသတ္လက္ခံေအာင္ျပႏုိင္ရင္ က်န္တာ ဆက္လုိ႕ရသြားၿပီ။ Batman Begins ေအာင္ျမင္ခဲ့တာ လည္း ဒီအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ။ ခရစ္တုိဖာႏုိလန္ရဲ႕ Batman က အရင္ ထြက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဘက္မင္းနဲ႕မတူဘဲ ဘက္မင္းကုိ လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ပီျပင္ေအာင္ ျပႏုိင္ခဲ့တယ္။ တကယ္ ေတာ့ ဘက္မင္းက စူပါဟီးရုိးမွ မဟုတ္ဘဲ။ သူ႕မွာ ဘာမွ ထူးျခားတဲ့ အစြမ္းမရွိဘူး။ ေထာင္ကထြက္ လာၿပီးတဲ့ ေနာက္ ရားအယ္ဂုတုိ႕ဂုိဏ္းကေန ကုိယ္ခံပညာတတ္လာတယ္တစ္ခုပဲ သူ႕မွာအစြမ္းရွိတယ္။ က်န္တာက သူ႕ရဲ႕ ဘက္မင္း ၀တ္စံု၊ သူ႕ရဲ႕ကား၊ ဂလုိက္ဒါ၊ လက္နက္၊ ဗံုး စတဲ့ ပစည္းေတြေၾကာင့္ သူက မုိးေပၚပ်ံ၊ လူဆုိးေတြကုိ တုိက္ခုိ္က္အႏုိင္ယူႏုိင္တာ။ Iron Man လည္းအလားတူပဲ။ Iron Man Suit သာမရွိရင္ တုိနီလည္း သာမန္ playboy တစ္ေယာက္၊ လက္နက္ပါရဂူတစ္ေယာက္ပဲ။ ေနာက္ၿပီး Iron Man ေရာ၊ Batman ေရာ အရမ္း ခ်မ္းသာၾက တယ္။ Hulk နဲ႕ Spider Man ကေတာ့ စူပါဟီးရုိးျဖစ္လာပံု နည္းနည္းတူတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ျပင္ပအေၾကာင္း တစ္ခုခု ေၾကာင့္ သူတုိ႕ခႏာကုိယ္ေတြေျပာင္းလဲၿပီး power ေတြရလာတာ။ မတူတာက စပုိက္ဒါမင္းက လူေတြကုိ ကူညီတတ္ၿပီး Hulk ကေတာ့ အၿမဲထိန္းမႏုိင္သိမ္းမရ ျဖစ္ေနတတ္တယ္။

 တခ်ိဳ႕ဇာတ္ကားေတြက စူပါဟီးရုိးရုပ္ရွင္ေတြ ထံုးစံအတုိင္း စပါယ္ရွယ္အထူးျပဳလုပ္ခ်က္ေတြ တ၀ႀကီးသံုးထားသလုိ (Spider Man, Superman Returns, Hulk) တခ်ိဳ႕ကားေတြ (Batman, Iron Man) ကေတာ့ အလြန္ အကၽြံမသံုးတာေတြ႕ရတယ္။  ဇာတ္ကားအားလံုးတူညီလာတဲ့အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ စူပါဟီးရုိးေတြ အားလံုး humanize ျဖစ္ေအာင္ျပထားတာပါပဲ။ လူအဖြဲ႕ အစည္းနဲ႕ကင္းကြာၿပီး အရာရာ perfect ျဖစ္ေနတဲ့ စူပါသူရဲေကာင္းေတြဆုိတာထက္ လူထဲက လူသားတစ္ေယာက္လုိ ျဖစ္ ေအာင္၊ ျဖစ္ခ်င္ၾကတာကုိ ျပၾကတယ္။ တျခားကမာက ေရာက္လာတဲ့ စူပါမင္းေတာင္ စာေရးတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕သာမာန္ လူသား ဘ၀ရွိတယ္။ စပို္က္ဒါမင္း ၃ မွာလည္း ပီတာပတ္ကားတစ္ေယာက္ ဘ၀င္ေတြလႊတ္ျမင့္ၿပီး ေျမာက္ၾကြၾကြ၊ ေပါေတာ ေတာျဖစ္ သြားတယ္။ ဘရုဘန္နာလည္း သူစိတ္လႈပ္ရွားရင္ ျဖစ္သြားတတ္တဲ့ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္တဲ့ လူစိမ္းႀကီး  Hulk ဘ၀ ကေန သာမာန္လူတစ္ ေယာက္ အျဖစ္ျပန္ေရာက္ခ်င္တာကုိ ျပထားတယ္။ Batman ေတာင္ငယ္ငယ္က သိပ္ေၾကာက္ တတ္တဲ့ လူေၾကာက္လူေပ်ာ့ေလး ဘရုစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ Iron Man တုိနီကေတာ့ သိပ္အေလးအနက္မထားတတ္၊ အေပ်ာ္အပါး မက္တဲ့  စရုိက္ပါ။

 စူပါဟီးရုိးရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတြဲဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၀င္ေငြရရ အေကာင္းဆံုးရုပ္ရွင္ စာရင္းထဲေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခါထပ္ၾကည့္ရင္ ပ်င္းစရာျဖစ္သြားတယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီိလုိဇာတ္ကားမ်ိဳးေတြက ေဖ်ာ္ ေျဖေရးသက္ သက္ျဖစ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ၾကည့္သူကုိ ဘာေလးနက္တဲ့အေတြးအေခၚ (ပါရင္လည္း ဒါမွမဟုတ္ ႀကံဖန္ယူမယ္ဆုိရင္ နည္းနည္းပါးပါး)၊ မွ မေပးလုိ႕ပါ။

ေနာက္မွ Prequel ေတြ၊ sequel ေတြအေၾကာင္း ေရးဦးမယ္။

ဒီရက္ပုိင္းအတြင္း ရာသီဥတုက သိသိသာသာကုိ ေအးလာတာပဲဗ်ာ။ အခန္းက ေန႕ခင္းမွာ ေနေရာင္ေကာင္းေကာင္းမရလုိ႕ထင္တယ္။ အခန္းထဲမွာ ထိသမွ် အကုန္ေအးေနတယ္။ စားပဲြ၊ ကြန္ပ်ဴတာကီးဘုတ္၊ တံခါးလက္ကုိင္ .. အကုန္ပဲ။ အခုေတာင္ဒီေလာက္ေအးေနရင္ ေနာက္ ၂ လ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေအးမလဲ မသိ။ လယ္ကြင္းျပင္ႀကီးထဲက တကသုိလ္မွာတက္ရတုန္းက ရြာထဲက အိမ္ေတြမွာ ေဆာင္းတြင္းႀကီး ေစာင္လံုလံုေလာက္ေလာက္မပါဘဲ ေကြးရတာ သတိရလုိက္တာ။

ကြန္ဒုံးေၾကာ္ၿငာေလးေတြဗ်။ ရယ္ရတယ္။

ခ်ာတိတ္ေလးတစ္ေယာက္ အာၿပဲႀကီးနဲ႕ စူပါမားကတ္ထဲမွာေသာင္းက်န္းေနတာ၊ တန္းေပၚက အထုပ္ေတြစားစရာေတြဆြဲခ်၊ ၾကမ္းျပင္ေပၚ လူလိမ့္ငုိ၊ အေဖလုပ္သူက စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႕ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး၊ ၿပီးမွ   Use Condom တဲ့။

ပံုစံတူေနာက္တစ္ခုက ဆုိၿပီး ခပ္ဆုိးဆုိးခ်ာတိတ္တစ္ေကာင္ လက္ေမာင္းမွာ တတ္တူးထုိး၊ ကစားဖုိ႕ ေျမြသြား၀ယ္၊ ေက်ာင္းမွာေရခဲမုန္႕ေတြအကုန္စားပစ္၊ ဆရာမ ကုလားထုိင္ကုိ chain saw နဲ႕ျဖတ္၊ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ေလယာဥ္ပ်ံေမာင္း၊ ခ်ာတိတ္ေလးေျပာတဲ့စကားက My Mon said I could တဲ့။ ေနာက္ဆံုး အခန္းထဲမွာအလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့အေဖနဲ႕အေမ့ကုိ “ေမေမ. သား ပူစီေလး အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ထဲ ထည့္လုိက္ရမလားဟင္ ” တဲ့။  ၿပီးမွ Use Condom တဲ့။

ေနာက္တစ္ခုက ပံုစံေျပာင္းသြားတယ္။ မုိးရြာထဲ ေကာင္ေလးနဲ႕ေကာင္မေလး မ်ဥ္းၾကားမွာ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းျဖတ္ကူးၾကတယ္။ မုိးတိတ္ေတာ့ ေကာင္မေလးက ထီးပိတ္ၿပီး ထီးအိတ္ထဲထည့္ဖုိ႕လုပ္တာ ေလတုိက္ၿပီး အိတ္ေလးက လြင့္သြားေရာ၊ ကပလီေကာင္ေလးက ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲက ကြန္ဒံံုးေလးထုတ္၊ ထီးေလးကုိ စြပ္ေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ား ။ ဟား ဟား ။

ဒီတစ္ခုက ပုိရယ္ရတယ္။ သတုိ႕သားေလာင္းက မဂၤလာေဆာင္မယ့္ေန႕ ေယာကမအိမ္ကုိေရာက္လာ၊ အိမ္မွာ သူ႕ဇနီးေလာင္းရဲ႕ ညီမ (ခယ္မေလာင္းေပါ့) က လြဲၿပီးဘယ္သူမွမရွိၾကဘူး။ သတုိ႕သမီးညီမျဖစ္သူက ျမဴဆြယ္ ေရာ။ I promise, that will be our little secret ဆုိၿပီး making love လုပ္ဖုိ႕ေပါ့။ သတုိ႕သားေလာင္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္ထဲကေန ကားဆီကုိေျပးေရာ။ ကားထဲအေရာက္ သူ႕ဇနီးေလာင္း၊ ေယာကမေလာင္း၊  နဲ႕ေဆြမ်ိဳးေတြ လက္ခုပ္တီးၿပီးထြက္လာၾကေတာ့ သတုိ႕သားလည္းေၾကာင္သြားတယ္။ ေယာကမေလာင္းႀကီးက You pass the test, I m very proud to call you son. ဆုိၿပီးသူ႕ပုခံုးကုိ လာဖက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ သေကာင့္သားက ကားထဲက ကြန္ဒံုးသြားယူတာ ။ ဟား ဟား။

ဒီမွာ စုစည္းထားတာ။

http://uniknotions.com/fullarticle.php?articlenum=87

ေအးေအးေဆးေဆး နားေအးပါးေအးေနခ်င္လုိက္တာဗ်ာ။ အခုခ်ိန္ အခုေန အလုိခ်င္ဆံုးကေတာ့ ဆူညံမႈမရွိ၊ တိတ္ဆိတ္ တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုပါပဲ။ အေႏွာင့္အယွက္ကင္းကင္း နဲ႕ စာၾကည့္၊ ရုပ္ရွင္ၾကည့္၊ အိပ္စက္ခ်င္ လုိက္တာ။ (တစ္ဘက္ခန္းက ထုိ္င္းေကာင္ေတြ ေန႕ခင္းအိပ္ၿပီး တစ္ညလံုး တီးခတ္၊ ေသာက္စားၿပီး ေအာ္ဟစ္ ဆူညံၾကတာ သိပ္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရလြန္းလုိ႕ပါဗ်ာ၊ တစ္ပတ္လံုး ညတုိင္း သူတုိ႕ပဲေပ်ာ္ပါးႏုိင္လြန္းတယ္။ ဘယ္လုိေကာင္ေတြမွန္းမသိ၊ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ အားနာစိတ္လည္းမရွိ။ ေျပာလုိ႕လည္းမရ၊ ယဥ္ေက်းမႈမရွိ၊ ရုိင္းစုိင္းတဲ့ေကာင္ေတြထင္ပါ တယ္ဗ်ာ)

နားလည္မႈရွိတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေနထုိင္ခြင့္ရတာဟာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ “ပတိရူပ၊ ေဒသ၀ါေသာစ” လုိ႕ မဂၤလသုတ္မွာ ဘုရားေဟာခဲ့တာေနမွာ

ေခ်ေဂြဗားယား … ။  

၂၀ ရာစုရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသေကၤတတစ္ခု။

ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ၾကယ္ေလးနဲ႕ ဦးထုပ္ကုိေဆာင္းထားတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေမြး နဲ႕ ခပ္ေမာ့ေမာ့ ေဘးတေစာင္း သူ႕မ်က္ႏွာကုိက်ေနာ္တုိ႕ရင္းႏွီးၾကပါတယ္။ သူ႕မ်က္လံုးကစူးရွေနၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေမြး၊ ပါးသုိင္းေမြးေတြနဲ႕ သူ႕မ်က္ႏွာကလည္း တစ္ခါျမင္ဖူးရင္ မွတ္မိေနေလာက္ ေအာင္ဆြဲေဆာင္မႈတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ပဲ အက်ိီ၊ ပုိက္ဆံအိတ္၊ ေကာ္ဖီခြက္စသည္ျဖင့္ consumer product ေတြမွာ ေခ် ရဲ႕ပံုေရာက္ေနခဲ့တာလည္း ၾကာၿပီေပါ့။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္လည္း  ေခ်ေဂြဗားယားအၾကာင္း သိပ္မသိပါ။ အာဂ်င္တီးယားႏုိင္ငံသား၊ က်ဴးဘား၊ ဘုိလီးဗီးယားတုိ႕နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားတစ္ဦး၊ အာဏာရွင္အစုိးရကုိ ျပဳတ္က်ေအာင္ ဦးေဆာင္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ေဆးထုိးအပ္တစ္ဘက္၊ ရုိင္ဖယ္ေသနတ္တစ္ဖက္ ကုိင္ထားတဲ့ ရဲရဲေတာက္ကြန္ျမဴနစ္တစ္ဦးလုိ႕ပဲ အၾကမ္းသိထားခဲ့ပါတယ္။

အခု အဲဒီေတာ္လွန္ေရးသူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ရုိက္ကူးထားတဲ့ ရုပ္ရွင္ ဇန္န၀ါရီလမွာ ပထမပုိင္းနဲ႕ ဒုတိယပုိင္းကုိ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ ထြက္မယ္လုိ႕သိရတယ္။ ဒါရုိက္တာက အကယ္ဒမီရဒါရို္က္တာ Steven Soderbergh ။ ေခ် အျဖစ္သရုပ္ေဆာင္တဲ့ မင္းသား Benicio Del Toro (Terrific မွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးႏွိမ္နင္းသူ မကဆီကန္ရဲအရာရွိ၊ Sin City မွာ ဂ်က္ကီဘိြဳင္းအျဖစ္သရုပ္ေဆာင္သူ) က၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ကန္းရုပ္ရွင္ပဲြေတာ္မွာ အေကာင္းဆံုးသရုပ္ေဆာင္ဆုရခဲ့တယ္တဲ့။ စိတ္၀င္စားစရာ၊ ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကည့္ရႈရမယ့္ဇာတ္ကား တစ္ကားျဖစ္ပါတယ္။

Movie official website: http://www.cheelargentino.com/

Trailer: http://www.ropeofsilicon.com/movie/che/trailers

သတင္း http://www.ropeofsilicon.com/article/international-trailer-for-che-arrives_20081104/

ေခတ္ၿပိဳင္၀က္ဘ္ဆုိက္မွာေဖာ္ျပဖူးတဲ့ ေခ်ေဂြဗားယားအေၾကာင္း ေဆာင္းပါးကုိ ဒီဘေလာ့ဂ္မွာလည္းဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။

http://dennishtun.multiply.com/journal/item/126/126

Remember, remember the 5th of November ဆုိတဲ့ tag line နဲ႕ မွတ္မိေနတဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ကား။ 2005 ခုႏွစ္က နာတလီေပါ့တ္မင္း နဲ႕ ဟူးဂုိးေ၀းဗင္း ပါတဲ့ V for Vendetta ဆုိတဲ့ကားပါ။ V ဆုိတဲ့ မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႕လူတစ္ ေယာက္ အာဏာရွင္အစုိးရရဲ႕ မတရားမႈေတြေဖာ္ထုတ္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္ျဖစ္ေပၚ ေအာင္ တစ္ကုိယ္ေတာ္ လႈပ္ရွားလံႈ႕ေဆာ္ပံုပါ။ V ေျပာတဲ့စကားတစ္ခြန္းက The people should not be afraid of the government: the government should be afraid of the people တဲဲ့။ လြတ္လပ္မႈနဲ႕ လံုၿခံဳမႈ ဘယ္ဟာကုိ ဦးစားေပးမွာလဲ ဆုိတဲ့ ျ့ပသနာကုိလည္း တင္ျပထားတယ္။ မူရင္းက အလန္မုိးရဲ႕ ရုပ္ျပဇာတ္လမ္း။ action၊ fighting ေတြ သိပ္မပါေပမယ့္ ၾကည့္လုိ႕ေကာင္းတဲ့ကားတစ္ကားျဖစ္ပါတယ္။ dialogue ေတြလည္း တကယ္ေကာင္းလြန္းပါတယ္။ တစ္ခါၾကည့္လုိ႕နားမလည္လုိ႕ ျပန္ျပန္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ဒီဇာတ္ကားရဲ႕ screen play က The Matrix Trilogy ရုိက္တဲ့ ၀ါေခ်ာစကီးညီအစ္ကုိပါ။ သူတုိ႕ညီအစ္ကုိ ရုိက္ကူးတဲ့ ဇာတ္ကားေတြက စိတ္၀င္စားဖုိ႕ ေကာင္းတယ္လုိ႕ထင္တယ္။ The Matrix ဟာလည္း ၾကည့္လုိက္တုိင္း ေတြးသေလာက္ အဓိပာယ္ေတြရတဲ့ ဇာတ္ကားျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီတုန္းက တခ်ိဳ႕လေတြမွာ ဆရာဟာ ရွစ္မ်က္ႏွာသရုပ္ေဖာ္ပံုေတြကုိေရးဆဲြၿပီးၿပီးခ်င္း ပံုႏွိပ္တုိက္ကုိခ်က္ျခင္း ပုိ႕ရတယ္တဲ့။ dead-line အမွီၿပီးေအာင္ ဆရာႀကိဳးစားရပံုကုိ “သိပ္လည္းပင္ပန္းခဲ့တယ္” လုိ႕ေျပာတယ္။ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္ကစၿပီး ၃ ႏွစ္တုိင္တုိင္ လစဥ္ေရးဆြဲေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ လကၤာဒီပခ်စ္သူ ရုပ္ျပဟာ 1984 ခုႏွစ္မွာ တစ္ေပါင္းတစ္စည္းတည္း ရုပ္ျပစာအုပ္အျဖစ္ ထြက္ရွိခဲ့တယ္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွာတစ္ခါ ဒုတိယအႀကိမ္ထြက္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ တတိယအႀကိမ္ ထြက္ခဲ့တာပါပဲ။ တတိယအႀကိမ္ထုတ္ကေတာ့ တစ္အုပ္ ၂၅၀၀ က်ပ္။ ဒီလုိရုပ္ျပမ်ိဳး အျမတ္အဓိကမထားဘဲ ထုတ္ေ၀ေပးတဲ့ ဦးႏုိင္ႀကီးကုိ ေက်းဇဴးတင္ရမယ္။

ဆရာခ်စ္ဦးညိဳရဲ႕၀တဳထဲကဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ သူ႕သရုပ္ေဖာ္ပံုေတြနဲ႕ သိပ္လုိက္ ဖက္ညီၾက လုိ႕ အဲဒီတုန္းက ဆရာေသာ္တာေဆြက ခ်စ္ဦးညိဳနဲ႕ ၀သုန္ကုိ “မင္းတုိ႕ကေတာ့ တရွဥ္းပဲကြာ ” လုိ႕ ေျပာတယ္တဲ့။

ဆရာက က်ေနာ့္ေမးခြန္းေလးေတြကုိ တစ္ခုခ်င္းစီ စာနဲ႕ေရးၿပီးျပန္ေျဖထားတယ္။ လကၤာဒီပထဲက ဆရာ့ရဲ႕ လက္ေရး ေလးေတြေလ။ က်ေနာ္ အမွတ္တရကုိ သိမ္းထားတယ္။ ဆရာက က်ေနာ့္လုိ မီဒီယာသမား ေပါက္စေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြကုိ တကယ္ကုိေလးေလးစားစားနဲ႕ စာရြက္တစ္ရြက္နဲ႕ခ်ေရးၿပီးေျဖေပးထားတာပါ။ ဆရာ့ကုိ ေလးစားခင္မင္မႈနဲ႕အတူ ရင္ထဲက လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲနဲ႕ကုိေက်းဇူးတင္မိတယ္။ ဆရာ့က သူ႕အလုပ္ကုိတကယ္ကုိ ေလးစားတန္ဖုိးထားတဲ့သူပါပဲ။

အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ မာန၊ သူ႕ရဲ႕အႏုပညာအေပၚတန္ဖုိးထားေလးစားပံုကုိ ေရးထားတဲ့ ဆရာ့ရဲ႕ ၀တဳတုိတစ္ပုဒ္ကုိ မွတ္မိေနတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ။ သူ႕ပန္းခ်ီကားက ပုဂံက ဘုရားတစ္ ဆူပံု (ဓမယံႀကီးလားမသိဘူး) ၀ယ္တဲ့သူက ႏုိင္ငံျခားသား။ အဲဒီႏုိင္ငံျခားသားက ပန္းခ်ီကားကုိေျခ ေထာက္နဲ႕ျပၿပီး ၀ယ္ဖုိ႕လုပ္တဲ့အတြက္ မေရာင္း ေတာ့ဘူး ကြာ ဆုိၿပီးထြက္လာခဲ့တဲ့ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ။

မႏွစ္က ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္တုန္း ေလာကနတ္ျပခန္းေရာက္ခဲ့ေတာ့ မဂဇင္းသရုပ္ေဖာ္ပံုေတြခ်ည္း ျပသတဲ့ပြဲ တစ္ခုလုပ္မလုိလုိၾကားခဲ့ေသးတယ္။ မဂဇင္းနဲ႕ စာအုပ္တုိက္ပုိင္ရွင္ေတြ စုထားသမွ် မဂဇင္းသရုပ္ ေဖာ္ပန္းခ်ီ ေတြေပါ့။ အခုေတာ့မလုပ္ျဖစ္ဘူးလားမသိဘူး။ လုပ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ အဲဒီပန္းခ်ီပံုေတြအမွတ္တရ ဓာတ္ပံုရုိက္ၿပီးလုိခ်င္သား။

တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ သမတရုပ္ရွင္ရံုနားက ျဖတ္ခဲ့ေတာ့ ျပေနတာက ဒါရုိက္တာ ထြန္းေအာင္ေဇာ္ရဲ႕ “ငါ့ေသြး၊ ငါ့ဓား၊ ငါ့ဧရာ၀တီ” (ေရွ႕ေနာက္မွားမလားမသိဘူး)။ ရုပ္ရွင္ကားပုိစတာႀကီးက ဆရာ၀သုန္႕လက္ရာ။ ေမတာနဲ႕ေရးဆြဲေပးထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားႀကီးေပါ့။ အဲဒါလုိခ်င္တာနဲ႕ ဓာတ္ပံုရုိက္ယူ လာခဲ့တယ္။ (ရုိက္လည္းၿပီးေရာ အနားက လံုၿခံဳေရးလား ဘာလားမသိဘူး၊ ခ်က္ျခင္းေရာက္လာၿပီး ဓာတ္ပံုမရုိက္ရဘူး ဆုိၿပီးလာလုပ္လုိ႕ အာရံုေနာက္ခဲ့ရေသး)။ ကုိဟန္သစ္ၿငိမ္တုိ႕ ဖုိတုိေရွ႕အတတ္ပညာနဲ႕ ပန္းခ်ီကားေလးျပန္႕သြားေအာင္လုပ္ေပးႏုိင္ရင္ေကာင္းမွာပဲ။

ခါေတာ္မီ ဆရာ၀သုန္ ပို႕စ္မ်ားျဖစ္ေနမလားမသိဘူး။ ဘေလာ့မေရးျဖစ္တာလည္းၾကာၿပီ။ အခုကေတာ့ ဆရာနဲ႕ ဆံုဖူးတဲ့ အေၾကာင္း မွတ္မိသမွ် ခ်ေရးလုိက္တာပါ။ ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ေနမလားမသိဘူး။

ဆရာ၀သုန္နဲ႕တစ္ခါဆံုဖူးပါတယ္။ ၂၀၀၄ ႏုိ၀င္ဘာလ ေလာက္ကထင္တယ္။ ဦးႏုိင္ႀကီး (ပန္မဂဇင္း၊ ဇီ၀ကမဂဇင္း) ရဲ႕ Treasure Publishing House က ျပန္ထုတ္တဲ့ သူ႕ရဲ႕ လကၤာဒီပခ်စ္သူ ရုပ္ျပဇာတ္လမ္းအေၾကာင္း ေမးခ်င္ လုိ႕သြားခဲ့တာပါ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေစ်းက ပန္းခ်ီျပပြဲတစ္ခု မွာဆရာ့ကုိေတြ႕ေတာ့ ပိန္ပိန္ပါးပါး၊ စတစ္အကၤ် ီအျဖဴေလး၊ လြယ္အိတ္ေလးလြယ္ထားတယ္။ က်ေနာ္ေရး ထား တဲ့ေမး ခြန္းေလးေတြျပေတာ့ ေမးခြန္းစာရြက္ေလးယူလုိက္ၿပီး အိမ္လာခဲ့ေလ ဆုိၿပီး အိမ္လိပ္စာေပး သြားတယ္။ တကယ္ခင္မင္၊ေလးစားဖုိ႕ေကာင္းတဲ့သူ႕ဟန္ပါ။

ဆရာ့အိမ္ေလးက တကယ့္ ပန္းခ်ီအိမ္ေလးပါ။ ၂ ထပ္ပ်ဥ္အိမ္ေလးထင္တာပဲ။ အိမ္ေရွ႕မွာ ကႏုတ္ဆန္ဆန္ ေရးထားတဲ့ wathone ဆုိတဲ့သစ္သား ဆုိင္းဘုတ္ေလးရွိတယ္။ သစ္ပင္ပန္း ပင္ေလးေတြနဲ႕။ အရိပ္လည္း ေကာင္းတယ္။ အိမ္ေရွ႕ခန္းေတာင့္ေလးက ဆရာ့ရဲ႕ အလုပ္ခန္းပါပဲ။ ပန္းခ်ီ ေရးတဲ့ဘုတ္ျပား၊ ေဆးေတြနဲ႕ ေရးလက္စ သရုပ္ေဖာ္ပံု ေတြလည္းေတြ႕ရတယ္။ fantasy art ပံုစံမ်ိဳး အနီေရာင္၀တ္စံုနဲ႕ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလးရပ္ၿပီး ေရွ႕ကုိလက္ညိဳးထုိးေနတဲ့ပံု။ ေဘးနံရံမွာလည္း အနက္ေရာင္ကြန္ပါ စာလံုးေလးေတြေရးထားတဲ့ စာရြက္ေလးေတြ ကလစ္နဲ႕ခ်ိတ္ထားတာေတြ႕ရတယ္။ ၀သုန္စာလံုးေလးေတြေပါ့။ က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ ဆရာ၀သုန္ရဲ႕ ကြန္ပါ စာလံုးသံုးမ်ိဳးရွိတယ္ထင္တာပဲ။ မထူမပါးစာလံုးေလးေတြရယ္၊ အထူႀကီးရယ္ (နငယ္တုိ႕၊ ဒေဒြးတုိ႕ေရးရင္ အလယ္က မ်ဥ္းေစာင္းေလး ေပ်ာက္မတတ္ျဖစ္တဲ့ စာလံုးထူထူႀကီးေတြေလ)၊ ေနာက္တစ္ခုက ႀတိဂံပံုစာလံုးေတြပါ။ ဆရာ့ကုိ အဲဒီစာလံုး ေလးေတြအေၾကာင္း စကားေရာက္သြားေတာ့ “ဟုတ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ျမန္မာစာလံုးေတြက်ေတာ့ ႀတိဂံပံုခ်ိဳး လုိ႕သိပ္ အဆင္မေျပဘူး” တဲ့။ (မဂဇင္းသရုပ္ေဖာ္ပံု၊ ေၾကာ္ျငာေတြကတဆင့္ ျမင္လုိက္ရင္ခ်က္ျခင္း မွတ္မိေနတဲ့ စာလံုးပံုစံ ႏွစ္မ်ိဳးက ဆရာ၀သုန္ရဲ႕ စာလံုးေလးေတြနဲ႕ ေမာင္ေမာင္လွျမင့္ရဲ႕ စာလံုးဒီဇုိင္းေလးေတြပါပဲ။ )

ဆရာ၀သုန္ရဲ႕လက္ရာေတြ က်ေနာ္ပထမဆံုးရင္းႏွီးတာကေတာ့ မူလတန္းကတည္းကလုိ႕ ဆုိရင္လြန္မလားမသိဘူး။ အေဖ၀ယ္ေပးတဲ့ ဆရာဦးညဏ္လင္းရဲ႕ အဂၤလိပ္စာအထူးထုတ္ေတြမွာ စာအုပ္ေလးပုိက္၊ လြယ္အိတ္ေလး လြယ္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးပံုေလး ေတြနဲ႕၀သုန္ဆုိတဲ့ လက္မွတ္ေလးကုိ စၿပီးသိခဲ့တာပါ။ ၁၀ တန္းေရာက္ေတာ့လည္း ဂုဏ္ထူးအဂၤလိပ္ ဆုိတဲ့ ဆရာဦး ေအာင္ခုိင္ရဲ႕ ၁၀ တန္း အဂၤလိပ္စာအထူးထုတ္စာအုပ္ေလးေတြမွာလည္း ဂုဏ္ထူးအဂၤလိပ္စာရဲ႕ ေဒါင္းေတာင္ပံု လုိဂုိအ၀ုိင္းေလးနဲ႕ ဆရာ့လက္ရာေလးေတြမွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။

လကၤာဒီပရုပ္ျပဇာတ္ညႊန္းခဲြတာနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ကုိးရီးယားကားေတြဘက္စကားေရာက္သြားေတာ့ “ ကုိရီးယားဇာတ္ လမ္းတြဲ ေတြရဲ႕ ဇာတ္ညႊန္းခြဲေကာင္းပံုနဲ႕ ဘယ္ေနရာမွာ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုိင္းရပ္လုိက္ရမယ္ဆုိတာလုပ္ထားတာ သိပ္ ေကာင္း ေၾကာင္း ကုိ သူ႕ရဲ႕လကၤာဒီပရုပ္ျပကုိလစဥ္ ဘယ္အပိုင္းထိ တစ္ပုိင္းေရးမယ္ဆုိၿပီး ဇာတ္ညႊန္းခြဲခဲ့ရပံု ကိုေျပာျပတယ္။

မဖတ္ျဖစ္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ မေဟသီ မဂၢဇင္း (ဇြန္၊ ၂၀၀၈) ထဲက စာေရးဆရာ ေမာင္ရင့္မာ(ေက်ာင္းကုန္း) ရဲ႕ ရသစာတမ္းေလးကုိ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ အသက္ ၅၀ အရြယ္မွာ လြန္ကဲစြာအရက္ေသာက္သံုးမႈေေၾကာင့္ လူ႕ျပည္ကေစာစီးစြာ ထြက္ခြာသြားရသူ သူငယ္ခ်င္း ပန္းခ်ီဆရာတစ္ဦးအေပၚ ႏွေမ်ာတသမႈ၊ လြမ္းဆြတ္သတိရမိမႈနဲ႕အတူ ကရုဏာေဒါသနဲ႕ေရးဖြဲ႕ထားတဲ့ အမွတ္ရခ်က္ေတြပါ။ ေဆာင္းပါးအဆံုး စာပုိဒ္ေလး ႏွစ္ပုိဒ္ကုိ ျပန္ေရးတင္လုိက္ပါတယ္။

“ဂ်က္လန္ဒန္၊ ဟဲမင္းေ၀း၊ မာယာေကာ့စကီး၊ ဂ်ဴးလီးယက္ပင္းခ်ားစ္(ပါစင္) အစရွိသူတုိ႕သည္ သူတုိ႕ဘ၀၏အဆံုးသတ္ကုိ သူတုိ႕ကုိယ္တုိင္ေရြးခ်ယ္သြားခဲ့ၾကသည္။ စကားလံုးေတြျဖင့္ ခံစားခ်က္ကုိ ႏိႈးဆြေပးရန္ ကင္းဗတ္ရြက္ဖ်င္ ႏွင့္ေက်ာက္တံုးေတြကုိ အသက္သြင္းေပးရန္အတြက္ အႏုပညာသည္တြင္ ခံစားခ်က္ႏွင့္  အသက္ရွဴျခင္းရွိရမည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ပဲ သူတုိ႕က အျခားသူမ်ားထက္ ပုိရ်္ ကုန္ခမ္းေလာင္ကၽြမ္းလြယ္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု အာရင္ဘတ္ကလည္း ေျပာခဲ့ပါသည္။

အခ်ိဳ႕သူတုိ႕ကုိ ေလာင္ကၽြမ္းရ်္ေတာက္ပခဲ့ေသာ မီးေတာက္မီးလွ်ံတုိ႕သည္ ေျပာင္ေျမာက္ေသာအႏုပညာမ်ား ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။ ေလာင္ကၽြမ္းခံရဖုိ႕ရာသက္သက္ေတာ့ျဖင့္ မီးလွ်ံထဲၾကာပြင့္ေတြ ေျခြခ်ပစ္ရန္မွာ အလြန္တရာႏွေျမာစရာေကာင္းလွပါသည္။ ”